Ilość miejsc noclegowych: 4
Już pod koniec XII w. w rejoniegdzie dzisiaj leżą Międzyzdroje usytuowane były dwie osady. Jedna rzemieślnicza, o nazwie Selazo, gdzie wydobywano bagienną rudę żelaza i druga - rolnicza - Campenz (Kępieńce). Należały one do biskupstwa (w Kamieniu Pomorskim).
Źródła podają, że w XIII w. na terenie obecnych Miedzyzdrojów stała karczma, służąca kupcom na szlaku z wyspy Uznam do Wolina. W XV w. pojawiła się nazwa Misdroige. Aż do początku XVIII w. Międzyzdroje były małą wsią rybacką liczącą kulkudziesięciu mieszkańców. W tymże wieku Anglicy odkryli i rozsławili właściwości morskich kąpieli. Wypoczynek nad morzem stał się w Europie modny i powszechny.
Trudno się więc dziwić, że w 1830 r., kiedy popularne w Europie stają się lecznicze właściwości morskiego klimatu, zaczeli do Miedzyzdrojów zjeżdżać kuracjusze. Biedna wioska bardzo szybko przekształciła się w modną i znaną miejscowość wypoczynkową. Na plaży urządzono pierwsze łazienki (osobne dla pań i panów), nad samym morzem powstały piękne wille, projektowane przez słynnych szczecińskich architektów dla szczecińskich i berlińskich bogaczy. W 1860 roku założono park zdrojowy. Wkrótce powstało słynne drewniane molo, które po przebudowie w 1906 r. osiągnęło 360 m długości i posiadało kawiarnię na samym jego końcu. Była tam też (tak jak i obecnie) przystań dla statków spacerowych.
W 1899 r. Międzyzdroje uzyskują połączenie kolejowe ze Szczecinem i Świnoujściem. Przyjeżdża coraz więcej gości, rośnie też liczba stałych mieszkańców. W 1939 r. mieszkało w nich ponad 4 tyś. osób. W czasie II wojny światowej nie doszło do większych zniszczeń, ale później, przejęte przez FWP apartamenty, wille i pensjonaty, latami nieremontowane, popadły w ruinę. Dzisiaj ponownie nabierają dawnej świetności. Powstają też modne i nowoczesne apartamentowce - idealne miejsca na noclegi dla turystów. W roku 2004 molo w Międzyzdrojach zostało przedłużone około trzykrotnie.